Ik ben Evelyn (1974), oudste dochter van 4 meiden. Jarenlang leefde ik in angst, schuld en overtuigingen die me klein hielden. Van buiten leek het plaatje perfect: getrouwd, een dochter, een hechte gemeenschap. Van binnen voelde het leeg en benauwend. Ik hield vol, paste me aan en deed wat er van me verwacht werd, maar verloor mezelf steeds meer.
Tot ik besloot: dit gaat zo niet langer. Vanaf nu moet het anders...
Die keuze kostte me alles, mijn huwelijk, mijn ouders, mijn familie en mijn plek in de gemeenschap. Maar het gaf me uiteindelijk wat ik het meest verlangde: vrijheid.





